Древане
Древа́не (нем. Drawen), древя́не (польск. Drzewianie), древя́нские славя́не (в.-луж. Drjewjanscy Słowjenjo) — одна из ветвей полабских славян, жившая в современном районе Люхов-Данненберг. Были одним из составляющих племён союза бодричей. В IX веке их земли были завоёваны немцами. Сегодня территории к югу от Гамбурга, населяемые в те времена славянами, называются Люнебургская пустошь или Вендланд (вендами немцы раньше называли славян). Язык древан вымер к середине XVIII века[3][4][2].
См. также
Примечания
Литература
- Heydzianka-Piłatowa J., Przebieg wynarodowienia Drzewian połabskich w świetle kroniki chłopskiej Jana Parum Schulzego, "Studia z Filologii Polskiej i Słowiańskiej" XIX, 1980, s. 131-136.
- Firckse, A., Die preussische Bevölkerung nach ihrer Muttersprache, "Zeitschrift des kön. preussische statliche Bureaus" 1893, Bd. XXXIII.
- Polański K., Problem różnic gwarowych w języku połabskim, "Studia z Filologii Polskiej i Słowiańskiej" V, 1965, s. 365-369.
- Rost P., Die Sprachreste der Draväno der Draväno-Polaben in Hannöverschen, Leipzig 1907.
- Salmer W., Sprachstudien im Lüneburger Wendland, s. 6 i n.
- Karol Arnošt Muka, Szczątki języka połabskiego Wendów Luneburskich, [in:] Materiały i prace Komisyi językowej Akademii Umiejętności w Krakowie, t. I, Kraków 1904, s. 313-569.
- Paul Rost, Die Sprachreste der Drawno-Polaben In Hannöverschen, Leipzig 1907.
- „Etnografia Słowiańska”, z. 1, Adam Fischer, Lwów-Wa-wa 1932;
- „Johann Parum Schultze 1677-1740”, praca zbiorowa, Lüchow 1989;
- „Przemiany etniczne na Pomorzu Zachodnim”, Kazimierz Ślaski, Poznań 1954;
- „Szkice średniowieczne”, Jerzy Strzelczyk, Poznań 1987;
- „Vedlandische Volkstrachten”, praca zbiorowa, Lüchow 1992.