Витринга, Кампегий

Кампегий Витринга Старший (нидерл. Campegius Vitringa der Ältere; 16 мая 1659[1][2], Леуварден[2]21 марта 1722[1][2], Франекер, Нидерланды[2]) — нидерландский реформатский теолог.

Общие сведения
Кампегий Витринга Старший
Vitringa, Campegius der Ältere
Дата рождения 16 мая 1659(1659-05-16)
Место рождения Леуварден
Дата смерти 31 марта 1722(1722-03-31) (62 года)
Место смерти Франекер
Страна
Образование
Род деятельности нидерландский реформатский теолог

Биография

Сын секретаря и юриста фризского двора Горация Витринги и его жены Альбертины фон Хаэн. Изучал основы латинского, греческого и еврейского языков в гимназии в родном городе. В 1675 году поступил в Университет Франекера, где в первый год изучал философские науки. Его преподавателями были Иоганн Теренций и Николаус Бланкард. Следующие два года изучал теологию у Германа Витсия, Николауса Арнольда и Иоганнеса а Марка. Известность Фридриха Спанхейма, Кристофа Виттиха (1625—1687), Стефануса ле Муана и Антониуса Хульсиуса побудила его в 1678 году продолжить обучение в Лейденском университете. 9 июля 1679 года в Лейдене получил степень доктора теологии.

После этого вернулся в Леуварден. 19 августа 1680 года был назначен профессором восточных языков в Университете Франекера. Вступил в должность 11 января 1681 года с речью de officio probi sacratum Litterarum Interpretis. 8 мая 1683 года занял должность профессора теологии, а 6 мая 1693 года стал ординарным профессором церковной истории. Несмотря на выгодные предложения из Утрехта, остался в Университете Франекера, где и скончался от сердечного приступа.

Деятельность

Витринга был одним из самых уважаемых экзегетов своего времени. Обладал глубокими знаниями восточной литературы и еврейских древностей. Как последователь Иоганна Кокцеюса, он объединил его федеральную теологию с аскетикой Гисберта Воеция. В отличие от Кокцеюса, Витринга в концепции завета подчёркивал божественное установление перед человеческим участием. Юридическую терминологию он заменил последовательно библейской. В толковании Апокалипсиса скорректировал учение своего учителя о периодах и перенёс Тысячелетнее царство из церковной истории в будущее.

Избранные труды

  • Kommentar zum Jesajabuch. Леуварден 1714–1720
  • De synagoga vetere libri tres. Франекер 1694
  • Sacrum observationum Liber I-IV. Франекер 1683–1708, II часть 1711–1719
  • Archisynagogus, observationibus novibus illustratus:quibus veteris Synagogae constitutio tota traditur, inde deducta Episcoporum Presbyterorumque primae ecclesiae orgine. Франекер 1685
  • Einleitung zur richtigen Vorstellung des Tempels in Jerusalem. Франекер 1687
  • De Decemviris otiosis ad sacra necessaria veteris Synagogae curanda deputatis liber singularis; in Lightfooti ententiae de hoc argumento non ita pridem a se accept se ratio redditur, quaeque illis nuper objectae sunt, difficultates e medio removentur; illustratio, ubi occasio est, cum locis Sacrae Scripturae turn antiquis civitatis Hebraeorum consuatudinibus. Франекер 1687
  • De generatione filii ex Patre et morte fidelium temporali. Disputationes theologicae cum clar. A. H. Roell. Франекер 1689
  • Doctrina Christianae religionis per aphorismos summatim descripta. Франекер 1690, 1693, 1702, на французском 1721
  • Richtige Erklärung des Tempels Ezechiel’s, verteidigt wider J. H. Coccejus. Харлем 1693
  • Anacrysis Apocalypseot Joannis Apostoli, qua in veras interpretendae ejus hypotheses diligenter inquiritur, et ex iisdem interpretatio facta certis historiarum monumentis confirmatur atque illustratur; ea etiam quae Meldensis Praesul Bossuetus in hujus vaticinii commentario supposuit, et exegetico Protestantium systemate, in visis de Bestia et Babylone Mystica objecit sedulo examinantur. Франекер 1705; изд. 1 cum cura recognita, his illis in locis auction Accessit huic editioni index accuratus. Амстердам 1719, изд. 3 Вайсенфельс 1721
  • Oralio de Synodis, earumque utilitale, necessitate et auctoritate. Франекер 1706
  • Hypotyposis historiae et chronologiae sacrae, a mundo condito usque ad finem saeculi primae aerae veteris. Accedit typus doctrinae propheticae. Франекер 1708, изд. 2, Леуварден 1716, изд. 3, Йена 1722
  • Commentarius in librum prophetiarum Jesaiae, quo sensus Orationis ejus sedulo investigatur, in veras visorum interpretandorum hypotheses inquiritur, et ex iisdem facta interpretatio antiquae historiae monumentis confirmatur atque illustratur. Часть I. и II. Леуварден 1714–1720
  • Auslegung der in dem Evangelio enthaltenen Gleichnisse. Амстердам 1715
  • Typus theologiae practicae, sive de vita spirituali ejusque affectionibus brevis commentatio. Франекер 1716; изд. 2 Бремен 1717
  • Animadversiones ad methodum Homiliarum Ecclesiasticarum rite instituendarum. Франекер, 1721; изд. 2, Йена 1722
  • Untersuchung von dem geheimnißvollen Verstande der Wunderwerke Jesu Christi. Allegorische und mystische Erklärung der Erzählung Mosis von dem sechsten Tagewerk, und Erläuterung einiger prophetischen Schriftsteller. 2. Sam. 23, 1-7. Ps. 68, 8 und 45. Seinen Zuhörern in lateinische Sprache dictiert, und in die niederländische übersetzt, nebst einer Vorrede von H. Venema. Франекер 1725

Примечания

  1. 1 2 Campegius Vitringa // Biografisch Portaal — 2009.
  2. 1 2 3 4 ECARTICO (англ.)

Литература

  • Friedrich Karl Gottlob Hirsching: Historischliterarisches Handbuch berühmter und denkwürdigen Personen, welche in dem achtzehnten Jahrhundert gelebt haben. Verlag Schwickert, Leipzig, 1812, Bd. 15, 2. Abt., S. 12 (Online)
  • Heinrich Doering: Die gelehrten Theologen Deutschlands im achtzehnten und neunzehnten Jahrhundert. Verlag Johann Karl Gottfried Wagner, 1835, Neustadt an der Orla, Bd. 4, S. 594 (Online)
  • Knipscheer: Vitringa (Campegius of Kempe). In: Nieuw Nederlandsch Biografisch Woordenboek (NNBW) 10, A.W. Sijthoff, Leiden 1937, Sp. 1124f.
  • Klaas Maarten Witteveen: VITRINGA, CAMPEGIUS (KEMPE). In: Biografisch lexicon voor de geschiedenis van het Nederlands protestantisme 3, 1988, S. 379–381
  • Klaas Maarten Witteveen: Campegius Vitringa und die prophetische Theologie. In: Zwingliana 19, 2 (1991/92), S. 343–359